In de historische binnenstad van Nijmegen komt een bijzonder project tot stand. Tussen de Hezelstraat en het Kronenburgpark, waar voorheen het hoofdgebouw van de Gelderlander gesitueerd was, ontstaat een nieuw binnenstedelijk woongebied en wordt het stedelijke weefsel geheeld. Zaterdag 26 juni jongstleden werd het project dat in een samenwerking tussen de gemeente Nijmegen, Heijmans projectontwikkeling en Bouwbedrijf Hendriks tot stand is gekomen, voor de bewoners geopend. Hierbij ontstond in een informele sfeer een eerste indruk van een nieuw en levendig stukje binnenstad; waarbij de identiteit van dit stadsdeel als immuniteit binnen de stad en de aanwezige cultuurhistorische waarden en relicten voelbaar worden. Hoewel de openbare ruimte nog niet geheel gerealiseerd is, wonen de eerste bewoners er en ontstaat er een beeld van stukje stad tussen de Hezelstraat en het Kronenburgpark met een hoge mate van leefbaarheid en verblijfskwaliteit. Vanaf 2004 heeft MTD landschapsarchitecten in een intensieve samenwerking met AWG architecten gewerkt aan dit project, waarbij het gehele traject van stedenbouwkundige schets tot en met inrichtingsplan openbare ruimte en de uitvoeringsvoorbereiding hiervan is doorlopen. Binnen het stedenbouwkundige plan voor de Hessenberg wordt het weefsel van de Nijmeegse binnenstad rond het historische Weeshuis geheeld in een fijnkorrelig patroon van compacte woonblokken, straten, stegen, binnenhoven en pleinen. Hiermee wordt binnen de grenzen van het plangebied voorzien in circa 170 woningen van 120 m² bvo. Door de afwisseling van straten en pleinen en de verschillende mate van openbaarheid, ontstaat een rijk gevarieerde open(bare) ruimte, die direct gerelateerd is aan de historie van het gebied als immuniteit. Een openbare ruimte die op een natuurlijke wijze een routing en een programma genereert. Er ontstaan logische, doorgaande routes van de Hezelstraat en Plein 1944 naar het Kronenburgpark en vice versa. Het in het plangebied aanwezige hoogteverschil van zo'n 4.0 meter wordt gedramatiseerd en van oost naar west overbrugd middels hellingbanen en van noord naar zuid middels trappartijen. Er ontstaan als het ware 3 maaivelden; het laagste peil van de Hessenberg, een tussenpeil en het peil van de historische bebouwing van het Weeshuis. De bouwmassa speelt een spel met deze maaivelden, waarbij op specifieke plekken aanleidingen ontstaan voor verbijzondering. Van het markante hoogteverschil wordt bovendien gebruik gemaakt om twee parkeergarages in te passen. Het monumentale Weeshuis wordt beschouwd als kristallisatiepunt van nieuwe bouwmassa en hart van de inbreidingslocatie. Het gebouw wordt uitgebreid met nieuwe vleugels en een toren. De open(bare) ruimte rond het Weeshuis krijgt een kloosterachtige sfeer met een natuurstenen verharding en ommuurde tuinen. Voor het Weeshuis is aan de Hessenberg het centrale plein van het woongebied gesitueerd met een trap omhoog naar het monumentale gebouw. Het plein vormt een brandpunt van activiteiten binnen het gebied en de trappartij een natuurlijke tribune. Het hooggelegen plein krijgt een meer verstild karakter. Hier krijgt het kunstwerk van Marinus Boezem een plek; 'schaduw van licht', twee scheluw geplaatste marmeren volumes, die tevens dienst kunnen doen als zitobject.
