Afgelopen donderdag 27 november 2025 werd, na enkele jaren gepauzeerd te zijn, door Architectuurinstituut Zuid Limburg, de Victor de Stuersprijs uitgereikt. Door een jury, onder voorzitterschap van Jo Coenen, werd uit de 9 genomineerde projecten, aan twee projecten ex aeqo de prijs uitgereikt:
- Polverpark naar ontwerp van Martens Willems & Humblé en bureau VERBEEK Landschapsarchitectuur;
- Branderij Blanche Dael naar ontwerp van Josef Bischofs, Bureau Trans Form.
Het project De Vief Kop van de hand van MTD landschapsarchitecten en HVN architecten, kreeg de publieksprijs. Het Maastrichtse publiek beloonde het project voor zijn betekenisvolle bijdrage aan de ruimtelijke kwaliteit en identiteit van de stad.
De Vief Kop betreft een deel van de vestingwerken van Maastricht. Het instorten van dit deel van de stadsmuur in 2019 en het gewenste herstel hiervan, leverden uitgelezen kansen om de zeer bijzondere cultuurhistorische waarden van deze plek te behouden, te versterken en de beleving ervan te vergroten.
De plannen voor De Vief Kop zijn door MTD landschapsarchitecten, in samenwerking met HVN architecten, en in opdracht van de gemeente Maastricht opgesteld. Zij kwamen tot stand in een intensieve overlegstructuur met de RCE en de Mionumentencommissie van Maastricht.
Het hoofddoel was gericht op het zoeken naar een uitgebalanceerd evenwicht tussen het conserveren en restaureren van de cultuurhistorische, landschappelijke en ecologische waarden van het Rondeel, de stadsmuur en de grondwal De Vief Kop en het toevoegen van daarop geïnspireerde eigentijdse elementen en vormen van gebruik.
Met de plannen is de samenhang tussen de afzonderlijke structuurelementen van de vestingwerken De Vief Kop; de courtinemuur, het Rondeel, de stadspoort Waerachtig, de grondwal en de voorlanden versterkt. Hiertoe is de grondwal naar haar 16e eeuwse niveau verlaagd; tot het niveau van de weergang. Hierdoor is er een wandeling mogelijk over de kruin van de grondwal en de weergang.
Het Rondeel De Vief Kop en de Poort Waerachtig vormen bijzondere plekken langs deze wandeling. Zij zijn ontwikkeld als hoger gelegen uitzichtplekken naar buiten. Met name het Rondeel kan beleefd worden als een wandeling door de tijd; via het ravelijn kan men omhoog klimmen tot het niveau van de weergang en nog hoger tot het nieuw geintroduceerde dak van het Rondeel.
Het juryrapport van de Victor de Stuersprijs stelt: ‘Een zeer historisch beladen project is de restauratie van het ingestorte onderdeel van de vestingwerken. Het heeft een zeer verrassende uitkomst zowel exterieur als belangrijk onderdeel van een lange en aantrekkelijke wandelroute als interieur waar het door middel van een vernuftige samenvoeging van oude en nieuwe bouwonderdelen de bezoekers een bijzondere ervaring bezorgt en door een gebouwde vertelling de geschiedenis van Maastricht leesbaar maakt. De jury looft unaniem de stad Maastricht voor haar voorbeeldig initiatief na de instorting en haar opdrachtgeverschap bij het tot de verbeelding sprekende resultaat van de gecompliceerde restauratie en nieuwe invulling waar de architect een hoogstandje restauratie architectuur leverde.’
